Narodowe Czytanie „Wesela”

05 Wrzesień 2017

Ojciec z córką lub synem, małżeństwo, współpracownicy, koleżeństwo, kuzynki, nauczycielka z uczniem… - między innymi takie duety stworzono w Nowych Skalmierzycach na potrzeby Narodowego Czytania „Wesela”, które, podobnie jak w całym kraju, miało miejsce 2 września. Organizatorzy przedsięwzięcia, czyli Biblioteka Publiczna Gminy i Miasta oraz Środowiskowy Dom Samopomocy ugościły wszystkich chętnych do czytania najbardziej znanego dzieła dramatycznego Stanisława Wyspiańskiego w murach ŚDS przy ul. Kolejowej.

Do organizowanej pod patronatem Prezydenta RP od sześciu lat najpopularniejszej akcji upowszechniającej czytelnictwo i literaturę narodową Nowe Skalmierzyce włączyły się po raz piąty – po raz pierwszy jednak biblioteka zgłosiła uczestnictwo do kancelarii głowy państwa. Dzięki otrzymanej stamtąd okolicznościowej pieczątce tegorocznej edycji Narodowego Czytania wszyscy, którzy przyszli z własnym egzemplarzem „Wesela”, mogli swe książki ostemplować, zachowując pamiątkę uczestnictwa w tej wyjątkowej akcji społecznej.

Stworzono szesnaście duetów i jedną grupę 3-osobową, wcielając się w najbardziej znane i barwne postaci arcydramatu: nowożeńców, Dziennikarza, Stańczyka, Poetę, Czepca, Marynę, Rachelę, Gospodarza, Wernyhorę, Chochoła czy Jaśka. W ich role weszli m.in. Burmistrz Gminy i Miasta Nowe Skalmierzyce Bożena Budzik, jej zastępca Paweł Błaszczyk, sekretarz Gminy i Miasta Zdzisław Mielczarek, przewodniczący Rady Gminy i Miasta Kazimierz Sipka, przewodniczący zarządu samorządu mieszkańców miasta Tadeusz Orzechowski, bibliotekarki, przedstawiciele organizacji społecznych, nauczyciele oraz uczniowie. Dzięki ich pięknej interpretacji głośno wybrzmiały najbardziej znane i utrwalone w świadomości społecznej cytaty: „A to Polska właśnie.”; „Co się w duszy komu gra, co kto w swoich widzi snach.”; „Cóż tam, panie, w polityce? Chińcyki trzymają się mocno!?”; „Trza być w butach na weselu.”; „Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapki wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur.” Chwilami było więc refleksyjnie i gorzko, chwilami zabawnie i ironicznie. Całości uzupełniły anegdoty oraz informacje o okolicznościach powstania dzieła i jego przyjęciu przez ówczesnych czytelników, przekazywane przez prowadzącą spotkanie Agatę Pawlaczyk-Wieczorek.